X
تبلیغات
تغذیه و پزشکی - تغذیه دوران بارداری

تغذیه و پزشکی

رژیم درمانی چاقی،لاغری ،دیابت،قلب و عروق،پرفشاری خون،کلیوی،سرطان و....

چاقی در بارداری

                                             چاقی در بارداری

                                                                

مقادیر افزایش وزن مطلوب توصیه شده برای دوران بارداری برای افرادی که قبل از بارداری کم وزن بوده 18-12 کیلوگرم و افرادی که وزن طبیعی داشته 16-11 کیلوگرم و برای کسانی که قبل از بارداری اضافه وزن دارند 5/11-7 کیلوگرم است. مصرف بیش از حد غذا در این دورانمیتواند باعث افزایش وزنی در حدود 25-20 کیلوگرم شود که موجب افزایش وزن نوزاد یا ظهور دیابت مادردر بارداری و چاق ماندن پس از بارداری می شود. لذا لازم است رژیم مادر در معرض اضافه وزن زیاد، دارای کربوهیدرات و چربی کم و پروتئین و فیبر بالا باشد. برای طبخ غذاهای گوشتی از روش کباب کردن و بخارپز استفاده شود. چربی مرغ و گوشت جدا شود. شیر و ماست بهتر است کم چرب و سالاد بدون سس چرب باشد و از مصرف نوشابه، قند، مربا و شیرینی خودداری شود.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم مهر 1386ساعت 11:14  توسط کاظم اسلامی  | 

نيازهاي تغذيه اي در دوران بارداري

نيازهاي تغذيه اي در دوران بارداري

 

 

     نياز به انرژي

نياز به انرژي در دوران بارداري بالا مي رود. مقدار متوسط افزايش انرژي روزانه در سه ماهه اول بارداري 100 کيلوکالري، در سه ماهه دوم حدود 200 کيلوکالري و در سه ماهه سوم حدود 300 کيلوکالري مي باشد. دوران بارداري براي کاهش وزن و شروع رزيم کم کالري مناسب نيست ولي چنانچه افزايش وزن مادر سريع باشد، لازم است با تنظيم رژيم غذايي مناسب بدون لطمه زدن به کيفيت رژيم غذايي اقدام شود.

 

     نياز به پروتئين                                         

                                                           

يک زن غيرباردار روزانه به يک گرم پروتئين به ازا هر کيلوگرم وزن بدن خود نياز دارد. مقدار متوسط افزايش نياز به پروتئين ها در اولين ماه بارداري 9 گرم است که در سومين ماه بارداري به 9 گرم در هفته تغيير مي يابد و در ماه ششم به ازا هر سه روز 9 گرم و در آخرين ماه بارداري به ازا هر روز 9 گرم پروتئين اضافي موردنياز است.

بهتر است دو سوم پروتئين دريافتي از منشا حيواني و بقيه از منشا گياهي باشد.

بهترين منابع تامين پروتئين، گوشت قرمز بدون چربي، گوشت مرغ بدون چربي، گوشت ماهي، تخم مرغ، حبوبات، لبنيات، نان و غلات هستند.

 


     نياز به کربوهيدرات

                                                  

براي جلوگيري از افزايش وزن بيش از حد در دوران بارداري قندهاي ساده به ويژه ساکارز يا قند معمولي نبايد بيش از 10% انرژي غذايي تامين کنند. بنابراين نبايستي بيش از 50 گرم (معادل 10 حبه قند) روزانه مصرف شود. از ساکارز در تهيه شيريني ها، نوشابه ها، کمپوت ها، بستني و تمام غذاهاي شيرين استفاده مي شود.

مصرف قندهاي پيچيده از قبيل نشاسته موجود در غلات و حبوبات که هضم و جذب طولاني دارند نقش کمتري در ايجاد چاقي دارند. اين مواد شکم را براي مدت طولاني پر کرده و گرسنگي را کاهش مي دهد و از افراط در غذا خوردن جلوگيري مي کند.

 

  نياز به چربي ها

                                                  

نياز به مصرف چربي در بارداري افزايش مي يابد. نوع چربي (حيواني يا گياهي، اشباع يا غير اشباع) انرژي يکساني را براي بدن تامين مي کنند از چربي هاي حيواني به جز چربي ماهيي حتي الامکان احتراز شود و چربي هاي گياهي به صورت مايع و در حد نياز مصرف گردد.

 

     نياز به عناصر معدني

·       کلسيم

نياز به دريافت کلسيم در دوران بارداري 50 درصد افزايش مي يابد (1200 ميلي گرم در روز)

اگر مصرف لبنيات، سبزي و ميوه کافي باشد اين نياز تامين مي شود.

توجه : مصرف نان هاي تخمير نشده به علت وجود اسيد فيتيک جذب کلسيم را کاهش مي دهد.

 

 

 

 

·       آهن

مادر تا هفته هاي پاياني بارداري حدود 270 ميلي گرم آهن به جنين منتقل مي کند که اين سبب افزايش نياز او از 15 ميلي گرم در روز به 30 ميلي گرم روزانه مي شود. مصرف مرتب گوشت، تخم مرغ و سبزي هاي داراي برگ سزي اين نياز را تامين مي کند. آهن غذاهاي حيواني بهتر از غذاهاي گياهي جذب مي گردد و نوشيدن چاي جذب آهن را مختل مي کند. اغلب، کم خوني فقر آهن در سه ماهه سوم بارداري مشاهده مي شود که لازم است زن باردار 30 ميلي گرم آهن به صورت قرص روزانه مصرف کند.

 

·       سديم

مقدار نمک طعام دريافتي توصيه شده براي افراد معمولي 3 تا 5 گرم روزانه است که در زمان بارداري به 8-7 گرم مي رسد. معمولاً مقدار مصرف روزانه خانم هاي باردار بيشتر از اين مقدار است و در صورتي که مادر دچار ورم شد بهتر است مصرف نمک را کاهش دهد. در شرايط معمولي ضرورتي براي کاهش نمک دريافتي در دوران بارداري وجود ندارد. تنها در صورتي که عارضه قلبي يا فشار خون بالا وجود داشته باشد محدود کردن سديم رژيم ضروري است.

بسياري از غذاهاي آماده، داراي مقدار زيادي سديم هستند که به عنوا مثال مصرف کنسروها، کالباس و سوسيس در زمان بارداري بايد به حداقل برسد و از مصرف کنسرو ماهي ها، بيسکويت شور، زيتون شور، خيارشور، پنير شور خودداري شود. در عوض شير و لبنيات، ميوه هاي تازه و همينطور سبزي هاي تازه از نظر سديم نسبتاً فقير هستند.

مواد غذايي از پتاسيم شامل گوشت ها و ميوه ها، غلات به ويژه برنج، سبزي ها و صيفي ها، ميوه هاي تازه و خشک هستند. (مانند هلو، کشمش، گوجه فرنگي و موز)

 

·       منيزيم

نياز به منيزيم در دوران بارداري افزايش مي يابد. گياهان سبز غني از منيزيم هستند. حبوبات و مغزها نيز غني از منيزيوم هستند.

 

·       يد

در زن باردار حتي کمبود خفيف يدمي تواند سبب نقايص برگشت ناپذير در جنين شود. منبع اصلي يد، غذاهاي دريايي هستند. گرچه امروزه به نمک طعام يد اضافه مي شود، ولي اين موضوع نبايد زن باردار را جهت مصرف بيشتر نمک ترغيب کند. ضمن اينکه مقداري از يد موجود در نمک طعام هنگام پخت غذا از بين مي رود.

اغلب آب هاي شيرين يد کمي دارند و بنابراين ماهي هاي آب شيرين (از قبيل قزل آلا و کپور در رودخانه اي) يد چنداني به بدن نمي رسانند. برخي غذاها حاوي مواد گواترزا هستند که گياهان خانواده کلم و برخي ديگر از سبزي ها و همچنين بادام زميني از اين دسته غذاها هستند ولي خوشبختانه مواد گواترزاي آنها توسط حرارت، غيرفعال مي شوند.

 

·       روي

روي در تکامل جنيني نقش مهمي دارد. روي تمام منابع خوب پروتئيني (گياهي يا حيواني) وجود دارد. منابع عالي آن شامل گوشت، تخم مرغ، حبوبات، لبنيات، غلات سبوس دار و سبزي هاي سبز تيره و زرد تيره هستند. روي از مواد حيواني بهتر جذب مي شود در حالي که منابع گياهي فيبر و فيتات جذب روي را کاهش مي دهند.

 

?      نياز به ويتامين ها

نياز به دريافت اغلب ويتامين ها در بارداري تا حدودي افزايش مي يابد ولي بعضي از آنها اهميت خاص در سلامت مادر و جنين دارند.

 

·       ويتامين A

اين ويتامين در مواد غذايي حيواني از جمله زرده تخم مرغ و همچنين در لبنيات (به ويژه انواع پرچربي) وجود دارند. افرادي که مايلند رژيم کم چرب و گياهي داشته باشند مي توانند پيش ساز ويتامين A را از طريق غذاهاي گياهي از قبيل سبزي ها، ميوه هاي زرد، نارنجي، قرمز و سبز تيره مثل هويج، کدو حلوايي و کدو خورشتي، زردآلو، طالبي، انبه، برگ چغندر، کلم، گل کلم، کنگر، براکلي، اسفناج، گوجه فرنگي و فلفل دلمه قرمز دريافت کنند.

مصرف زياد اين ويتامين مي تواند موجب مسموميت شود که علائمي مثل تهوع، استفراغ، درد شکم و گاهي سقط خود به خودي يا نقايص تولد در نوزاد را به دنبال دارد.

 

·       اسيد فوليک

از ويتامين هايي است که نقش مهمي در ساخته شدن خون و پيشگيري از کم خوني دارد.

غذاهاي گياهي مثل سبزي ها، حبوبات و همچنين بسياري از غذاهاي حيواني حاوي فولات هستند. حرارت اين ويتامني را تخريب مي کند و گرفتن سبوس غلات آن را از دانه جدا مي سازد. ويتامين C به حفظ اين ويتامين در غذا کمک مي کند. معمولاً در بارداري مصرف مکمل فولات تجويز مي شود ولي همواره در هنگام مصرف مکمل فولات بايد احتمال کمبود ويتامين B12 را در نظر داشت و در صورت نياز آن را مصرف کرد.

 

·       ويتامين B6

نياز به اين ويتامين در دوران بارداري افزايش مي يابد. اين ويتامين در مواد غذايي گياهي و حيواني به جز چربي ها و قندها وجود دارد. منابع حيواني انتخاب بهتري هستند چون در گياهان به فيبر و ديگر مواد متصلند.

گرفتن سبوس غلات آن را از دانه جدا و حرارت و انجماد آن را از بين مي برد.

 

     مصرف فيبر غذايي

مصرف فيبر غذايي که آب را در خود نگهداشته و حجم مدفوع را زياد مي کند ضروري است. از آنجا که شدت و سرعت فعاليت دستگاه گوارش زن در بارداري کاهش مي يابد، مصرف مواد فيبري ضروري است.

منبع اصلي فيبر غذايي، سبوس غلات، سبزي ها و ميوه ها هستند.

 

     مايعات مصرفي

علاوه بر آبي که از طريق غذاها به بدن مي رسد، در دوران بارداري مصرف روزانه 2-5/1 ليتر آب ضروري است. اين مقدار آب از طريق نوشيدن آب و ديگر مايعاتي چون چاي، آش، سوپ و آشاميدني هاي مختلف تامين مي شود.

 

تعادل رژيم غذايي زن باردار

 

رژيم غذايي زن باردار بايستي در هر وعده از هر 4 گروه اصلي مواد غذايي يعني غلات، سبزي ها، ميوه ها، گوشت ها و حبوبات و لبنيات تشکيل شود. مصرف زياد غذاهاي چرب و شيريني هاي فراوان تعادل رژيم غذايي زن باردار را به هم مي زند، پس بهتر است کمتر مصرف شود.

بهتر است غذا در قالب 3 وعده اصلي و 2 ميان وعده مصرف شود و صبحانه کامل و داراي پروتئين بالا خورده شود. مصرف شير و تخم مرغ، در موقع صبحانه به همراه ميوه تازه و نان توصيه شده. در ميان وعده ها بهتر است از ميوه تازه، کمپوت ميوه، لبنيات، نان و بيسکويت همراه آشاميدني مصرف شود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 11:52  توسط کاظم اسلامی  | 

مشكلات ايجاد شده در بارداري

                                مشكلات ايجاد شده در بارداري:

                                                                                       

 بعضي مشكلات ايجاد شده در بارداري و راه حل تغذيه اي آنها عبارتند از:

1- تهوع و استفراغ صبحگاهي:

براي رفع اين مشكل موارد زير توصيه ميشود:

خوردن نان برشته يا خشك نيم ساعت قبل از برخاستن از تختخواب

اجتناب از برخاستن سريع از بستر

عدم مصرف مايعات با غذا و خوردن مايعات بين وعده هاي غذايي

كاهش مصرف غذاهاي شيرين

كاهش مصرف چربي به ويژه در صبحانه

وعده های غذايی کوچک و مکرر

پرهيز از بوهای تهوع آور

كاهش مصرف غذاهاي نفاخ (منابع كربوئيدرات غيرقابل هضم)

 

 

2- يبوست:

اين مشكل در اثر كاهش حركات دستگاه گوارش به علت وجود پروژسترون ،جذب بيشتر آب از غذا ،افزايش فشار رحم روي روده ها در نيمه دوم بارداري و كاهش فعاليت بدني مادر بوجود مي آيد.

فشار رحم روي عروق لگن باعث احتقان وريد هاي لگن و افزايش بروز بواسير ميشود.

توصيه هاي تغذيه اي در يبوست:

افزايش مصرف مايعات تا 10 ليوان در روز كه نيم ساعت قبل از غذا و 5/2 ساعت بعد از غذا توصيه ميشود.

مصرف منابع پر فيبر مثل ميوه، سبزي، غلات، حبوبات به خصوص ميوه های خشک مثل آلو، انجير، برگه‌ها

مصرف غذاهاي حاوي اسيدهاي آلي مثل مركبات

مصرف غذاهاي حاوي فروكتوز مثل عسل، آب سيب

مصرف مقادير مناسب چربي با غذا

اجتناب از مصرف داروهاي ملين

فعاليت بدني مرتب و ورزش مناسب

تغيير مکمل آهن

 

 

 

3- سوزش سر دل:

اين مشكل كه بيشتر در در نيمه دوم حاملگی رخ ميدهد، به علت  شل شدن دريچه پايين مري در اثروجود پروژسترون ونيز افزايش فشار روي معده به خاطر  افزايش سايز رحم ايجاد ميشود و  باعث برگشت محتويات معده به مری ميشود.

توصيه ها ي تغذيه اي :

محدوديت در مصرف غذا پيش از رفتن به بستر

خوردن وعده های غذايی کوچک و متعدد

آشاميدن مايعات در بين وعده های غذايی

پوشيدن لباسهای آزاد و غير تنگ

 خوردن آهسته و نشستن بعد از غذا حداقل برای يک ساعت و اجتناب از دراز كشيدن پس از غذا

عدم انجام فعاليت بدنی (ورزش) حداقل 2 ساعت پس از صرف غذا

بالا نگهداشتن سر در بستر

مصرف شير و ماست كه در بعضی افراد در تسکين علائم مفيد است

اجتناب از غذاهای پر ادويه، پر چرب و اسيدی  كه می تواند باعث بروز اين مشکل شود

 

 

4- فشار خون حاملگی(پري اكلامپسي)

سه مشخصه پره اكلامپسي ، فشار خون بالا(9/14)،ادم و پروتئينوري(وجود پروتئين در ادرار) است.

در اين حالت ، محدوديت سديم و استفاده از ديورتيکها سبب کاهش فشارخون نمی شود. محدوديت انرژی دريافتی نيز  نقشی در پيشگيری از فشارخون حاملگی ندارد .در مطالعات انجام شده مصرف مقدار کافی ويتامين C‌ و E‌ در زنان در معرض خطر پري اکلامپسی،‌ ميزان ابتلا به پري اکلامپسی را در مقايسه با دريافت دارونما کاهش داده است. مکمل منيزيم (لاکتات يا استات منيزيم) برای پيشگيری و درمان پره اکلامپسی و اکلامپسی توصيه شده است. كلسيم و پروتئين هم گفته ميشود كه در كاهش PIHموثر است.

بايد توجه داشت كه ادم ملايم فيزيولوژيك كه در سه ماهه سوم مشاهده ميشود نبايد با پري اكلامپسي اشتباه گرفته شود.

www.behdadipour.com
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 11:24  توسط کاظم اسلامی  | 

محدوديت مصرف مواد غذايي در بارداري

                                     محدوديت مصرف مواد غذايي در بارداري:

                                                                                          


در دوران بارداري،مصرف يكسري مواد غذايي بايد محدود شود از جمله: ماهيهاي چرب (آلودگي با جيوه)،تن، كوسه،غذاهاي حاوي مقدار زياد مواد نگهدارنده ،سوسيس و كالباس،كنسروها،دم‌كرده‌هاي گياهي (جوشانده‌ها) و نوشابه‌هاي گازدار.
مصرف مكمل قوي ويتامين A،مكملهاي تغذيه‌اي “ناشناخته”،گرفتن رژيم لاغري،غذاهاي آلرژن/ناسازگار،مصرف زياد نمك/غذاهاي شور،دريافت زياد كافئين (قهوه، شكلات)و مصرف قرصهاي كاهنده قندخون ممنوع است.

رژيم غذايي مناسب براي دوران بارداري:
تغذيه مادر باردار در دوران بارداري بايد متعادل بوده و از كم خوري و پرخوري پرهيز كند.مقدار مناسب مايعات 8- 6 ليوان است.تاكيد مي شود كه وعده صبحانه كامل باشد تا از افت قند خون كه اغلب در دوران بارداري ايجاد مي شود جلوگيري گردد.بهترين نوشيدنيها در اين دوران عبارتند از آب و آبميوه تازه .بهتر است  شير كم چربي و پنير كم نمكمصرف  شده و از كشك نيز در انواع آش ها و غذاهاي ديگر استفاده شود.
انواع مغزها منابع خوبي از پروتئين و روي هستند و مي توان به عنوان ميان وعده از نوع خام آنها كه نمك كمتري دارد استفاده كرد.از ماهي حداقل 2 بار در هفته استفاده كنند زيرا ماهي در تكامل سيستم عصبي و افزايش قواي ذهني جنين بسيار مؤثر است.مادران باردار بايد به طور مرتب براي اندازه گيري وزن به واحدهاي بهداشتي مراجعه كنند.مادر بايد در اواخر دوران بارداري استراحت كافي داشته و از كارهاي سخت بدني بپرهيزد. استفاده از دارو بدون تجويز پزشك در دوران بارداري زيان آور و خطرناك است.
مادراني كه در دوران بارداري به اندازه كافي وزن اضافه نكرده اند مي توانند از غذاهاي نشاسته اي و چربيها، بيشتر استفاده كنند.در بارداري قبل از خواب بايد يك وعده غذايي كربوهيدراته خورده شود تا از بروز كتونوري در او جلوگيري شود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 11:19  توسط کاظم اسلامی  | 

تغذيه در دوران بارداري(2)

                                                تغذيه در دوران بارداري(2)

۴- ويتامين ها و مواد معدني:
- اسيد فوليک:
  نياز روزانه 600 ميکروگرم  است كه 200 ميکروگرم  نسبت به غير بارداري افزايش نياز دارد.كمبود آن باعث كاهش سنتز DNAميشود و باعث كم خوني مگالوبلاستيك و نيز تولد نوزاد LBWميشود.مهمترين اثر اسيد فوليك تشكيل لوله عصبي جنين است. مصرف مكمل اسيد فوليك از قبل از شروع بارداري از نقص لوله عصبي جلوگيري ميكند.لوله عصبي تا روز 28 حاملگي مي بندد يعني قبل از زماني كه بيشتر مادران متوجه بارداري خود شده اند.بنابراين مصرف مكمل فوليك اسيد  بايد قبل از تصميم به بارداري دريافت شود.
منابع غني از فوليك اسيد عبارتند از:سبزيجات برگ سبز تيره،آب پرتقال،حبوبات،سويا،جوانه گندم،بادام و...  در زناني كه قرصهاي ضدبارداري،داروهاي ضد صرع ،سيگار يا الكل مصرف ميكنند يا سندرم سوءجذب دارند،احتمال كمبود فوليك اسيد بيشتر است. مکمل اسيد فوليک به ميزان روزانه ا قرص (1000 ميکروگرم) از 3 ماه پيش از حاملگي تا پايان بارداري داده ميشود.

مواد غذايي حاوي اسيد فوليک
 جگر گاو (100 گرم)                           220
 حبوبات پخته (نصف ليوان)                     144
 اسفناج پخته (نصف ليوان)                      131
 جوانه گندم (يک ليوان)                          81
 کاهو (يک ليوان)                                 76
 آب پرتقال تازه (يک ليوان)                     75
 زرده تخم مرغ (يک عدد)                       25
 موز (يک عدد)                                   22 
 شير (يک ليوان)                                  15                  

- ويتامين آ:
روزانه 4000 واحد بين المللي براي زنان حامله توصيه ميشود. مصرف روزانه بيشتر از   10000  واحد بين المللي(5/2 برابرRDA )ويتامين  A يعني مقداري كه در بيشتر مكملهاي مولتي ويتامين يافت ميشود با افزايش خطر نقص تيغه عصبي همراه است.اين مسموميت در مورد بتا كاروتن صادق نيست.بيشترين خطر ويتامين Aزياد در دو هفته قبل از بارداري و دو ماهه اول بارداري است .چون جگر حيواني به ازاي هر 90 گرم حاوي 9000 واحد بين المللي ويتامينA است،زناني كه قصد حاملگي دارند و يا در مراحل اوليه بارداري هستند فقط بايد مقادير كم جگر و به دفعات كم مصرف نمايند.

  - کلسيم:
زنان 18 ساله و کمتر روزانه 1300 ميلي گرم و زنان 19 ساله و بيشتر روزانه 1000 ميلي گرم كلسيم نياز دارند. افزايش نياز به كلسيم در موارد زيراتفاق مي افتد :
- زناني که مقدار کمي شير و لبنيات مصرف مي نمايند
- نوجواناني که نياز به کلسيم آنها به علت رشد خودشان بالا است
- زناني که دچار کمبود ويتامين D هستند يا رژيم پر فيبر مصرف مي نمايند که سبب کاهش جذب کلسيم مي شود
  - زناني که داراي حاملگي هاي پشت سر هم هستند
  
- آهن:
افزايش قابل توجه حجم خون در دوران حاملگي،نياز به آهن را شديدا افزايش مي دهد.مغز استخوان فعال حدود 500 ميليگرم آهن المنتال اضافه تر در حاملگي مورد استفاده قرار ميدهد ونيز با توجه به نياز اضافه جفت و جنين،مادر باردار بايد 15 ميليگرم آهن اضافه تر از حالت غير بارداري دريافت كند.  كل نياز دريافتي آهن در بارداري 30ميليگرم است. كمبود آهن باعث كاهش توليد هموگلوبين و بروز آنمي ، اختلال در رسيدن خون به جفت و جنين و عدم تحمل خونريزي زايمان ميشود.مادران باردار بايد از پايان ماه چهارم بارداري تا 3 ماه پس از زايمان روزانه يك عدد قرص آهن مصرف كنند.براي كاهش عوارض گوارشي قرص آهن آن را قبل از خواب ميتوان خورد. تغيير رنگ مدفوع و حالت تهوع و استفراغ ناشي از مصرف مكمل آهن بعد از چند روز مصرف آن برطرف ميشود.

* کافئين:
مصرف روزانه بيش از 500 ميلي گرم کافئين با افزايش خطر سقط خودبخودي در سه ماهه اول و اوايل سه ماهه دوم حاملگي همراه است.آشاميدن 2 ليوان و کمتر قهوه و يا 4 ليوان و کمتر نوشابه هاي حاوي کافئين در حاملگي مجاز است .

افزايش نيازهاي روزانه در بارداري:
- انرژي: 285+ كيلوكالري
- پروتئين: 1/7+ گرم
- ويتامين A: 100+ ميكروگرم
- ويتامين D: 5/7+ ميكروگرم
- ويتامين B1: 1/0+ ميلي‌گرم
- ويتامين B2: 1/0+ ميلي‌گرم
-  فوليك‌اسيد: 250+ ميكروگرم
-  ويتامين B12: 4/0+ ميكروگرم
-  كلسيم: 65/0+ گرم
-  آهن: 60-120+ ميلي‌گرم
-  يد: 50+ ميكروگرم

www.behdadipour.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 11:17  توسط کاظم اسلامی  | 

تغذيه در دوران بارداري(1)

                                                        تغذيه در دوران بارداري

                                                                               

تغييرات رژيم غذايی برای رسيدن به وزن دلخواه بايستی حداقل در 3 تا 4 ماه پيش از حاملگی صورت گيرد.استفاده از رژيم هاي كاهش وزن طي بارداري و شيردهي براي زنان خطرآفرين است.مادر بارداربايد از تولد نوزاد كم وزن يا  LBW(وزن كمتر از 2500گرم) جلوگيري كند.در نوزادان LBWخطر مرگ 40 برابر بيشتر از نوزادان نرمال است.دو شاخص مهم در تعيين وزن تولد نوزاد موثر است:
1-سايز مادر:
     مادران بزرگ سايز نوزادان بزرگ سايز خواهند داشت. سايز مادر فاكتور تعيين كننده سايز جفت است و سايز جفت تايين   كننده مقدار مواد مغذي رسيده به جنين و در نتيجه وزن تولد نوزاد مي باشد.
2-افزايش وزن مادر در بارداري:
      كمتر از نيمي از اضافه وزن بارداري به خاطر جفت،جنين و مايع آمنيوتيك است و باقيمانده  به خاطر بافت هاي دستگاه توليد مثل،مايعات،خون و ذخاير كه بيشتر آن چربي است،مي باشد.  البته  افزايش تدريجي چربي زير پوستي  در ناحيه شكم،كمر و بالاي ران به عنوان ذخيره انرژي براي حاملگي و شير دهي  عمل ميكند.
چاقي و حاملگي :
حاملگي در زنان چاق با BMIبيشتر از 29،احتمال تولد نوزاد بسيار پري ترم (زايمان كمتر از 32 هفته) و مرگ جنين را به خصوص در حاملگي اول افزايش ميدهد.در زنان چاقي كه باردار ميشوند خطر زايمان طولاني،پيلونفريت،ديابت،پرفشاري خون و ترومبوآمبولي وجود دارد.به هر حال بايد دانست كه حاملگي زمان كاهش وزن نيستو تنها افزايش وزن زنان چاق كمتر از زنان ديگر توصيه ميشود.

تغييرات فيزيولوژيک ايجاد شده در حاملگی:

                                                                                  
 -افزايش حجم خون تا 50 درصد و در نتيجه کاهش هموگلوبين، آلبومين و غلظت ساير پروتئينهای سرم و غلظت ويتامينهای محلول در آب
 -افزايش غلظت سرمی ويتامين های محلول در چربی ،TGوكلسترول و اسيدهای چرب آزاد
- افزايش فيلتراسيون كليه (در اثر افزايش حجم خون) و تا حدودي كاهش توانايي بازجذب بعضي مواد مغذي  كه باعث ميشود  قند و اسيد آمينه به ادرار وارد شده و باعث افزايش احتمال بروز عفونت هاي ادراري و  كاهش توانايي دفع ادرارو بروز ادم ميشود. البته  بروز ادم خفيف اگر با پروتئينوري و هيپرتانسيون همراه نباشد طبيعي است و باعث تولد نوزاد كمي بزرگتر با prematurityكمتر ميشود.

                                               نيازهاي تغذيه اي زنان باردار:
1- انرژي :
ميزان نياز به انرژی در سه ماهه اول حاملگی همانند پيش از حاملگی است. افزايش نياز به انرژي  حدود 300 کيلوکالری در روز در سه ماهه دوم و سوم است.کتونمی شاخصی برای کمبود انرژی مادر است.
2- پروتئين:
زنان حامله پروتئين بيشتری برای سنتز بافتهای جنين و مادر نياز دارند .بيشترين نياز به پروتئين در سه ماهه دوم و سوم است.ميزان پروتئين مورد نياز روزانه برای زنان حامله 71 گرم يا1/1 گرم به ازاي kgوزن بدن در روز براساس وزن پيش از حاملگی  است.
 گروه لبنيات: هر واحد حاوی 8 گرم پروتئين
 گروه گوشت: هر واحد حاوی 7 گرم پروتئين
 گروه غلات: هر واحد حاوی 3 گرم پروتئين
 گروه سبزيها: هر واحد حاوی 2 گرم پروتئين
 پروتئين سفيده تخم مرغ امتياز 100 دارد.

3- چربي:
دريافت امگا 3 به خصوص در سه ماهه سوم به تكامل مغز و شبكيه جنين كمك ميكند.كودكاني كه در دوران جنيني امگا 3 كافي دريافت كرده اند نسبت به آنهايي كه نكرده اند،IQ بالاتر و بينايي بهتري دارند. نسبت دريافت امگا 3 به امگا 6 بايد 1 به 10-4 باشد.

www.behdadipour.com
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 11:13  توسط کاظم اسلامی  | 

تغذيه در ديابت حاملگي GDM

تغذيه در ديابت حاملگي GDM

                                                                               

هدف از تغذيه درماني در GDM، فراهم آوردن كالري و تغذيه كافي، براي رشد جنين و نيز جلوگيري از هايپرگلاسيمي و كتونمي است. ديابت حاملگي بحد زيادي با رژيم غذايي، ورزش متعادل و كنترل وزن درمان مي گردد و ندرتاً نياز به انسولين مي شود. رژيم معمول در GDM حاوي 35-30 كيلوكالري به ازاي kg وزن بدن است با پروتئين به ميزان  %25-20 كل كالري، كربوهيدرات %40-35 كالري (بخصوص از نوع نشاسته اي و فيبر) و چربي %40-35 كالري.
حداقل دريافت 250 گرم كربوهيدرات در روز براي جلوگيري از بروز هايپوگلايسمي لازم است.
يك توصيه عمومي اين است كه مصرف كربوهيدرات ها در هنگام صبحانه محدود شود.
بعضي زنان فقط 30 گرم يا كمتر كربوهيدرات را براي صبحانه تحمل مي كنند. مقادير بيشتر، در بقيه روز، بهتر تحمل مي شود. استفاده از وعده هاي غذايي كوچكتر و بيشتر (6-4 وعده در روز) باعث مي شود، قند خون بدون نياز به انسولين تزريقي، كنترل شوند.
دريافت چربي اشباع (روغن جامد و چربي حيواني) به بروز GDM كمك مي كند و دريافت چربي غيراشباع (PUFA) مثل روغنهاي مايع گياهي و مغزهاو ... در اين رابطه اثر حفاظتي دارد. براي زنان چاق مبتلا به GDM، 33-30% محدوديت كالري (با دريافت تقريباً 1800 كيلو كالري در روز)، هايپوگلايسمي را بدون افزايش كتونوري بهبود مي بخشد. بنابراين در زناني كه BMI بالاي 30 دارند، محدوديت متوسط كالري مفيد است. ورزش منظم هوازي، بخصوص بعد از غذا، به كنترل قند خون كمك مي كند. انجام پياده روي توصيه مي شود. در GDM ورزشي مفيد است كه بالاتنه را درگير كند و به پائين تنه فشار نياورد.
اگر قند خون با اين اقدامات كنترل نشود، انسولين تزريقي مورد نياز مي شود فقط انسولين مصرفي بايد از نوع انساني باشد تا از احتمال تشكيل آنتي بادي- انسولين در مادر و جنين جلوگيري شود.
بعد از زايمان تقريباً 90% زنان مبتلا به GDM به حالت نرمال بر مي گردند ولي با اين حال اين زنان بعداً تا 60% احتمال ابتلا به ديابت نوع 2 دارند كه البته اين احتمال با نرمال نگاهداشتن وزن كاهش مي يابد.
- زناني كه مبتلا به GDM مي شوند، 6 هفته بعد از زايمان بايد به منظور تشخيص ديابت،  غربالگري شوند.

www.behdadipour.com
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت 10:14  توسط کاظم اسلامی  | 

بــــــــارداري و بیماری ام.اس

بــــــــارداري در مبتلايان به ام.اس

حاملگي ، زايمان و ميزان بروز عوارض در نوزادي خانم مبتلاء به ام.اس هيچ تفاوتي با افراد طبيعي ندارد. تا كنون هيچگونه شواهدي دال براينكه ام.اس باعث اختلال در باروري شود وجود ندارد. همچنين ميزان بروز سقط هاي خودبخودي و تولد جنين مرده، مثل ساير افراد طبيعي مي باشد. خوشبختانه با انجام مطالعات وسيع ثابت شده است كه باور غلط گذشته مبني براينكه حاملگي باعث بدتر شدن بيماري ام.اس مي شود اصلاً صحت ندارد. حتي اخيراً مطرح شده است كه حاملگي با سير بهتر بيماري در آينده مرتبط است .

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم خرداد 1386ساعت 20:51  توسط کاظم اسلامی  | 

مقدمه ای در مورد تغذیه زنان باردار

مقدمه ای در مورد تغذیه زنان باردار

                                                                                 

 بدون شك يكي از بزرگترين آرزوهاي تمامي‌زنان، داشتن نوزادي سالم و تندرست است. به اين جهت تمامي‌مادران سعي بر آن دارند تا عوامل مؤثر بر بهبود روند بارداري و نتيجه آن را مورد بررسي قرار دهند و تا جاي ممكن از عوامل زيان‌آور دوري جويند. تغييرات زيادي در اثر بارداري در بدن مادر به وجود مي‌آيد و عوامل زيادي در تعيين روند صحيح بارداري و نتيجه بارداري موثر هستند. يكي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين نكات، تغذيه مادر باردار مي‌باشد. زيرا رشد و نمو كامل جنين رابطه تنگاتنگي با تغذيه مادر داشته، تامين نيازهاي او با دريافت مواد مغذي مادر عجين شده، تنها راه برآوردن نيازهاي انرژي و ساختاري او به واسطه جفت است. به علاوه تغييرات فيزيولوژيك خاص اين دوران را نيز بايد مد نظر داشت چرا كه متابوليسم موادغذايي و حتي نياز به آنها در اين مدت تغيير مي يابد. بنابراين توجه به اين تغييرات وتنظيم يك برنامه غذايي متناسب با آن در اين دوران ضروري به نظر مي رسد.

 بدون شك يكي از بزرگترين آرزوهاي تمامي‌زنان، داشتن نوزادي سالم و تندرست است. به اين جهت تمامي‌مادران سعي بر آن دارند تا عوامل مؤثر بر بهبود روند بارداري و نتيجه آن را مورد بررسي قرار دهند و تا جاي ممكن از عوامل زيان‌آور دوري جويند. تغييرات زيادي در اثر بارداري در بدن مادر به وجود مي‌آيد و عوامل زيادي در تعيين روند صحيح بارداري و نتيجه بارداري موثر هستند. يكي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين نكات، تغذيه مادر باردار مي‌باشد. زيرا رشد و نمو كامل جنين رابطه تنگاتنگي با تغذيه مادر داشته، تامين نيازهاي او با دريافت مواد مغذي مادر عجين شده، تنها راه برآوردن نيازهاي انرژي و ساختاري او به واسطه جفت است. به علاوه تغييرات فيزيولوژيك خاص اين دوران را نيز بايد مد نظر داشت چرا كه متابوليسم موادغذايي و حتي نياز به آنها در اين مدت تغيير مي يابد. بنابراين توجه به اين تغييرات وتنظيم يك برنامه غذايي متناسب با آن در اين دوران ضروري به نظر مي رسد.

بحث هاي زيادي در مورد رژيم هاي غذايي زنان باردار منجر به تناقض و ابهامات بسيار شده و رژيم هاي غذايي مختلفي نيز ارائه شده است. از آنجا كه به علت مسايل انساني نمي توان مطالعات فقر غذايي در زن باردار را به صورت تجربي بررسي كرد،طرح مطالعات معني دار تغذيه در بارداري انسان بسيار مشكل است و در مواردي كه به علت مسايل اجتماعي و اقتصادي كمبود موادغذايي بروز مي كند، اثرات آن غير قابل سنجش است.

تغييرات وزن در دوران بارداري بسيار متغير بوده و در محدوده اي از كاهش وزن تا افزايش 23 كيلو گرمي و ياحتي بيشتر قرار گرفته است. در دو سوي اين محدوده، شيوع عوارض باليني افزايش مي يابد اما در بين اين حد، طبيعي محسوب مي شود. هيچ تغيير وزني در طول بارداري را نمي توان به عنوان الگوي طبيعي تعيين كرد و ديگران را نسبت به آن سنجيد زيرا اگر الگوهاي تغيير وزن بسيار متنوع هستند.

                                                                                

 به طور معمول زنان  باردار در طول حاملگي حدود 10 تا 12 كيلوگرم اضافه وزن دارند. افزايش وزن بدن در طول حاملگي به صورت يكنواخت نيست. در 3 ماهه اول افزايش وزن آهسته و حدود يك تا دو كيلوگرم در هفته مي‌باشد. البته هر گونه تغيير وزن ناگهاني بايد گزارش داده شود. سوالي كه براي  بسياري از خانم‌ها مطرح مي‌باشد اين است كه افزايش وزن دوران بارداري به چه صورت كاهش مي‌يابد؟

قسمت اعظم كاهش وزن مادر در زمان زايمان (حدود 5/5 كيلوگرم) و در دو هفته اول بعد از زايمان (حدود 4 كيلوگرم) است. 5/2 كيلوگرم باقي مانده از هفته دوم تا ماه 6 بعد از زايمان كاهش مي‌يابد. البته زناني كه قبلا زايمان داشته‌اند، ميزان بيشتري از افزايش وزن زمان حاملگي خود را حفظ خواهند كرد.

رشد جنين از اولين مراحل تكامل بستگي به مواد غذايي دارد كه از مادر كسب مي‌شود. غذاي مصرفي توسط مادر ابتدا به اشكال ذخيره‌اي درآمده و سپس به طور مدام و منظم نيازهاي انرژي، ترميم بافتي و رشد را برطرف مي‌كند. رژيم غذايي تنظيم شده يكي از مهمترين عواملي است كه سلامت آينده مادر و بچه را تضمين مي‌كند و با وزن كردن متوالي بايد مطمئن شد كه مادر اضافه وزن مطلوب را دارد يا نه. هر خانم باردار احتياجات غذايي خود را بايد از همه گروه‌هاي مواد غذايي فراهم كند. این گروهای غذایی عبارتند از نان،میوه ها ، سبزیجات،لبنیات، گوشتها

وجود پيشرفت چشمگير مراقبت هاي بارداري طي دو دهه اخير، هنوز هم پيامدهاي ناگوار حاملگي يك مشكل جدي محسوب مي شود.

عادت‌هاي خوب مادر، پيش از باردار شدنش مي‌تواند به سلامت مادر و جنين كمك كند. معمولا اولين مراجعه خانم‌هاي باردار به پزشك حداقل 8 هفته بعد از انعقاد نطفه جنين صورت مي‌گيرد. تا اين زمان ممكن است بسياري از مشكلات برگشت ‌ناپذير، براي جنين پيش آمده باشد، چون اغلب اعضاي‌ حياتي جنين در چند هفته اول حاملگي شكل‌ مي‌گيرند و بيشترين ناهنجاري‌هاي جنيني و نقايص فيزيكي هم بين‌هفته دوم تا هشتم حاملگي به‌وجود مي‌آيند. به همين علت اغلب زماني كه خانم باردار به پزشك مراجعه مي‌كند، به قول معروف كار از كار گذشته است!

برنامه‌ريزي براي بارداري و مراقبت‌هاي آن بايد از ماه‌ها قبل از اقدام‌ براي حامله شدن انجام شود. بر اساس بعضي تحقيقات، اين زمان حداقل 3 ماه است. يعني زوج‌هاي جوان بايد حداقل 3 ماه قبل از اقدام به بچه‌دار شدن، فعالانه خود را براي اين منظورآماده كنند.
بسياري از متخصصان معتقدند، همين تاخير در شروع مراقبت‌ها باعث شده است كه با وجود پيشرفت بسيار سريع مراقبت‌هاي بارداري در دو دهه اخير، هنوز پيامدهاي ناگوار حاملگي، يك مشكل عمده به حساب ‌آيد. در آمريكا هر سال نزديك به 500 هزار كودك نارس و 120 هزار كودك با نقايص مهم حين تولد به‌دنيا مي‌آيند. اين آمار متخصصان را بر آن داشته تا براهميت حاملگي برنامه‌ريزي شده تاكيد كنند و طرح‌ها و مجامعي براي رواج آن در بين مردم و جامعه پزشكي برگزار كنند. گفته مي‌شود حدود نيمي از حاملگي‌ها ناخواسته و پيش‌بيني نشده است و اين باعث مي‌شود كه زوج مورد نظر فرصتي براي مراقبت‌هاي پيش از بارداري نداشته باشند.
متخصصان بر اين باورند كه هر بارداري، بايد لزوما برنامه‌ريزي شده باشد و با يك پزشك يا ماما در مورد آن هماهنگي شده باشد تا مراقبت‌هاي لازم پيش از بارداري انجام گيرد. بسياري از مشكلات با بررسي سلامت زوجين پيش از حاملگي و توصيه آنها به داشتن روش زندگي مناسب، قابل پيشگيري هستند. براي رسيدن به سلامت پيش از تصميم به بارداري، يكسري نكات منطقي و علمي بايد رعايت شود.
سيگار كشيدن مادر باردار
از نظر علمي ثابت شده است كه سيگار كشيدن مادر باردار، رشد جنين را كند كرده و احتمال تولد نوزاد با وزن كم را تقريبا دوبرابر مي‌كند. همچنين سيگاري بودن زن باردار تاثير زيادي در سقط خودبه‌خودي، زايمان زودرس و تولد نوزاد مرده دارد. سرويس سلامت عمومي آمريكا تخمين زده است كه اگر همه زنان حامله در اين كشور دست از سيگار كشيدن بردارند، ميزان مرده‌‌زايي تا 11 درصد و ميزان مرگ نوزادان تا 5 درصد كاهش مي‌يابد. با اين وجود فقط يك پنجم زنان سيگاري در ترك اين عادت خود در طول بارداري موفق مي‌شوند. به همين علت متخصصان توصيه مي‌كنند، اگر تصميم به بارداري داريد حتما پيش از اقدام به آن، اعتياد به سيگار و ساير مواد را ترك كنيد و گرنه بهتر است تا ترك كامل، بچه‌دار نشويد.
مصرف ويتامين‌ها: مصرف ويتامين‌ها، در دوران بارداری  عامل سلامت جنین است
بر اساس تحقيقات انجام شده، كودكان زناني كه ميزان كافي اسيد فوليك در دوران پيش از بارداري استفاده كرده‌اند، كمتر دچار نقايص طناب نخاعي و نوعي ناهنجاري مادرزادي ستون فقرات و نخاع) شده‌اند. بنابراين هر خانمي قبل از حاملگي بايد مولتي ويتامين حاوي اسيد فوليك و ويتامين B مصرف كند تا از ناهنجاري‌هاي بالقوه‌اي كه مغز و نخاع را تهديد مي‌كند، پيشگيري به‌عمل آورد. مطالعات نشان داده در صورت مصرف كافي اسيدفوليك در همه زنان در دوران قبل از بارداري و اوايل حاملگي، حدود 70 درصد اين نقايص ديگر رخ نخواهند داد.
واكسیناسیون مادر پیش از بارداری
همه خانم‌ها قبل از حاملگي بايد از نظر ايمني نسبت به سرخجه آزمايش شدند. سرخجه يك بيماري ويروسي واگيردار است كه در صورت ابتلاي مادر در حاملگي، تهديدي جدي براي جنين او در برخواهد داشت. بنابراين بايد حداقل سه ماه پيش از بارداري واكسن سرخجه براي زناني كه ايمني ندارند، تجويز شود. واكسن ديگري كه معمولا از آن غفلت مي‌شود يادآوری ديفتري- كزاز است كه بايد هر 10 سال يك بار تزريق شود.
در برخي كشورها ايمني نسبت به ويروس آبله‌مرغان هم بررسي مي‌شود و در صورت نياز، به زنان مستعد واكسن تزريق خواهد شد. اين بيماري نيز در صورت ابتلاي مادر در اوايل حاملگي، مي‌تواند نقايص جدي در نوزاد ايجاد كند و در اواخر حاملگي موجب ابتلاي نوزاد به آبله مرغان كشنده ‌شود. زناني كه آسم، مشكلات قلبي، ايدز و شرايط ديگري دارند كه آنها را مستعد عفونت مي‌كند،‌ نيز لازم است واكسن هپاتيت B بزنند و حتي براي آنها واكسن ضدآنفلوآنزا نيز توصيه مي‌شود.
تست غربالگري ژنتيكي
تست غربالگري ژنتيكي در ايران معمول نيست اما در شرايط نادر مثل خانواده‌هايي كه سابقه نقص لوله عصبي و يا نقايص مادرزادي قلب دارند، توصيه مي‌شود. علاوه بر اين، خانواده‌هايي كه در‌‌ آنها نشانگان داون، تي‌ساكس، بيماري خوني سلول داسي شكل و تالاسمي، هموفيلي، ديستروفي عضلاني و فيبروزكيستيك وجود دارد، نيز بايد آزمايش ژنتيكي بدهند. افرادي كه سابقه عقب‌افتادگي ذهني و اختلالات نادر كروموزومي و ژنتيكي داشته‌اند نيز براي اطمينان از سلامت جنين و نوزاد آينده، لازم است از نظر ژنتيكي بررسي شوند.
بیماری مادر قبل از بارداری
ممكن است هر زني قبل از حاملگي دچار نوعي بيماري باشد كه با شروع بارداري، بيماري‌اش تشديد شود و بر سلامت او و جنين اثر سوء‌ بگذارد. بنابراين هر زن بيماري كه تصميم به بارداري دارد، نبايد صبر كند تا بعد از حاملگي به پزشك مراجعه كند، بلكه بايد از قبل با پزشك مشورت كند تا بيماري‌اش قبل از حاملگي مهار شود. مثلا اگر ديابت مادر در بارداري كنترل نشده باشد، سطح بالاي گلوكز در خون‌ مي‌تواند‌ منجر‌به ناهنجاري‌ جنيني شود.
زناني كه آلوده به ويروس ايدز هستند اگر در طول بارداري به طور مناسب درمان شوند، مي‌توانند احتمال انتقال ويروس به جنين خود را كاهش دهند. علاوه بر اين، زناني كه آسم، صرع، لوپوس، بيماري كليوي، قلبي و فشارخون بالا دارند نيز بايد قبل از تصميم به بارداري با پزشك خود مشورت كنند.
داروهای مضر برای جنین
خانم‌ها بايد پيش از بارداري، مصرف داروهايي را كه ممكن است براي رشد و تكامل جنين مشكل ايجاد كند، قطع كنند. مثلا داروي رآكوتان كه براي درمان جوش صورت استفاده مي‌شود، مي‌تواند منجر به نقايص شديد در جنين شود وحتما بايد حداقل يك‌ماه قبل از شروع بارداري قطع شود.
داروهايي (مانند لووستاتين) كه براي كاهش كلسترول خون به‌كار مي‌روند و برخي داروهاي فشار خون هم بالقوه خطرناكند. اگر نمي‌شود دارويي را كاملا قطع كرد، لازم است آن را با انواع بي‌خطرتر (طبق توصيه پزشك جايگزين كرد. درخانم‌هايي كه به دليل بيماري‌هاي اعصاب و روان، داروهاي ثبات دهنده روان مصرف مي‌كنند، تصميم نهايي براي قطع يا ادامه مصرف دارو نياز به بررسي دقيق وضع بيمار و شرايط او دارد.
حتي داروهاي بدون نسخه هم ممكن است خطرآفرين باشند. بنابراين، به‌خصوص پيش از بسته شدن نطفه جنين، هيچ دارويي را بدون مشورت پزشك مصرف نكنيد.
 مادران باردار باید از وزن خود بکاهند
خانم‌هاي چاق بايد قبل از حامله شدن وزن خود را كم كنند ، زيرا چاقي خطر زايمان زودرس و عوارض زايمان را افزايش مي‌دهد. طبق تحقيقات، نوزادان زنان چاق، بيشتر در معرض خطر نقايص هنگام تولد مثل ناهنجاري‌هاي طناب نخاعي و قلب هستند. در ضمن چاقي مي‌تواند عارضه فشارخون بالا در حاملگي را هم افزايش دهد. بنابراين به زنان چاق توصيه مي‌شود، خود را به وزن مناسبي برسانند و اين‌كار حتما بايد زير نظر پزشك باشد تا رژيم غذايي مناسب و حاوي پروتئين‌ و ويتامين‌ كافي براي آنها در نظر گرفته شود. براي اطمينان از سلامت حاملگي بايد از يك رژيم غذايي سالم، متعادل و سرشار از انواع مواد مغذي استفاده كنيد. مصرف ميزان كافي غذاهاي حاوي كلسيم، فوليك اسيد، آهن، ويتامين‌ C و A اهميت نيز دارد. ورزش و تحرك هميشه براي سلامت توصيه شده است و افرادي كه قبل از حاملگي فعاليت و تحرك بيشتري داشته‌ باشند به دليل قوي بودن عضلات دور مفصل، كمتر دچار درد و مشكلات مفصلي‌ شايع در دوران بارداري مي‌شوند.
البته معمولا به زنان ورزشكار توصيه نمي‌شود كه هنگام بارداري ورزش را كنار بگذارند، بلكه فقط لازم است ورزش‌هاي سنگين را قطع كرده و به نرمش‌هاي سبك ادامه دهند. برعكس، زناني كه تا قبل از بارداري ورزش نمي‌كردند، لازم نيست در زمان بارداري ورزش كنند چون به اين گونه فعاليت‌ها عادت ندارند و اين كار، بالقوه براي آنها و جنينشان خطرناك است
 سهم پدران در دوران بارداری
علاوه بر تاثير رفتار مرد در سلامت روان و جسم زن حامله، روابط شغلي مرد، مصرف سيگار، الكل و مواد مخدر، بيماري‌هاي ژنتيكي، ايدز و بيماري‌هاي عفوني مقاربتي در مرد مي‌تواند در سلامت مادر و جنين نقش داشته باشد. بنابراين لازم است پدران آينده هم خود را براي بارداري و مراقبت‌هاي آن آماده كنند

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم خرداد 1386ساعت 20:49  توسط کاظم اسلامی  |